Privé swinger feestjes, 2, 3 of 4 koppels, en plots sta je alleen … (Part 2)

Voor ik begin, zet ik nog even alles op een rijtje: onze eerste koppeldate gaat door omstandigheden bij het andere koppel niet door. Eén van (Mijn)-Woman’s contacten, op de hoogte van onze interesse in een koppeldate, stelt dat de ideale koppeldate ééntje is met 4 koppels is: een mix van wisselen, opties en maken dat iedereen zijn smaak vind. Toeval wil dat hij er ééntje opzet bij hem thuis en vraagt (Mijn)-Woman of zij zijn date wil zijn voor de avond. (Mijn)-Woman nieuwsgierigheid wint het en ze stemt in maar met voorwaarden … Ze wil de 5de dame zijn met 4 heren. Zo kan ze, indien het niet naar haar smaak is, altijd aan de zijlijn staan en is er geen druk op haar dat ze het feestje verknalt.

“The scene is set …”

Diegenen die dachten dat je hier een beschrijving zou krijgen van haar avond kunnen stoppen met lezen. Er komt geen beschrijving van Louboutins, de ijsbreker aan tafel en de standjes/spelletjes. Neen, het venijn zit hem in het staartje.

’s Morgens vraag ik haar hoe het was en ze vond het fijn. Leuke mensen ontmoet, goed diner, lekkere sex. We praten nog verder over hoe ik mij voelde en ook dat, afgezien van een beetje teleurstelling dat ik het niet met haar kon meemaken, lijkt haar ervaring geslaagd… tot ’s avonds.

’s Avonds krijgt zij plots een SMS van de man die haar had uitgenodigd. “Het is voorbij”, hij wou geen contact meer. Tja, is zij nu eens een vrouw die zoiets tot op het bot wil uitzoeken. Zij vraagt wat er aan de hand is. Het blijkt dat hij een probleem heeft met haar relatie met mij. Dat ik een loser ben (de man heeft mij welgeteld 10 seconden ontmoet + wat (Mijn)-Woman verteld heeft). Dat hij zogezegd (Mijn)-Woman niet veroordeeld maar dat toch maar even fijn doet: “zo’n vrouw is zijn ding niet”. Ik vraag me dan wel af wat zo’n vrouw is? En ten slotte om het allemaal af te maken: dat sex met andere mannen voor hem kan, mits afspraken maar dat A-Man niet zou passen in die afspraken. Dat hij gaat voor het allerhoogste in een relatie maar dat je daar met twee voor moet zijn en niet drie (ik ben dan nr drie).

Ik moet toegeven dat ik verbijsterd ben. Elke vorm van omgang met mensen is je altijd kwetsbaar opstellen. Maar je doet dat omdat er ook dingen terugkomen die je nodig of graag hebt: vriendschap (kwetsbaarheid van de ander), hulp, inzichten, een lekkere sexstandje die je nog niet kende… Maar dat je op drie dates (2x eten en 1x koppelruil date) van “onbekende” gaat naar “de vrouw van zijn leven” die vervolgens onmiddellijk aan banden wordt gelegd is mij toch wel een verrassing. Dat ze op de radar komt doordat ze open minded is om vervolgens in het rijtje van de regels van mijnheer moet lopen. Wat aan paradox.

Ik kan niet helpen dat het allemaal heel uitgekiend lijkt van die man achteraf bekeken. Interesse gebruiken om haar uit te nodigen en niet het koppel terwijl hij wel weet dat A-Man er is. Het organiseren dat zij de 5de dame is en dat de dag zelf zijn koppel dame niet komt opdagen. (Mijn)-Woman uitvragen over hoe de sex is met A-Man tijdens de voorbereidingen van de avond om de dag erna haar ervoor te veroordelen.

Dus A-Man’s insteek tot de beste koppel swinger feestjes? Maak dat je een dame hebt zoals (Mijn)-Woman. Neem haar nooit de vrijheid af. Ze is slim, ze is mooi, ze is sexy en als je onvoorwaardelijk geeft dan wordt het soms wel eens wat moeilijker, maar op het eind van de dag staat ze er altijd aan je zij. Meer moet dat niet zijn. Meer is er niet in ’t leven.

Zoen (Mijn)-Woman

Xxx from A-Man So What

 

Advertenties

Privé swinger feestjes, 2, 3 of 4 koppels, en plots sta je alleen …

Soms wordt je in tijd gepakt door de omstandigheden. Je kan het dan omarmen of je kan het proberen te controleren …

Eerst had ik een gevatte titel verzonnen voor dit artikel. Het zou een leuk stukje worden over partnerruil privé feestjes. Zijn 2 koppel feestjes beter of slechter dan 3 of 4 koppels. Wat is de magische formule? Waarop te letten?

Maar ik ben daar eigenlijk nog niet uit … en er is meer …

Een tijdje terug liepen (Mijn)-woman en ik een leuk stel tegen het lijf op een Eyes Wide Shut party. We zijn aan de praat geraakt omdat de uitvoering van het concept/party ons niet echt raakte. Het was ons iets te “soft & braaf”. Blijkbaar hadden we echter een snaar geraakt bij het andere koppel want zij hadden aanzienlijke moeite gedaan om ons “digitaal” terug te vinden. Ze wilden een eerste keer een partnerruil uitproberen en wij waren de uitverkorenen.

Qua timing was alles perfect. Eind november met ons viertjes een eerste privé ervaring opdoen. Voelen hoe alles in elkaar steekt. Welke emoties het bij ons los maakt. We wilden het absoluut niet onderschatten. Je moet echt je weg daarin zoeken denken we: spreken de mensen ons allebei evenzeer aan? Hoe goed zijn ze in bed? (beeld je in – één topper en één teleurstelling levert gegarandeerd gemengde gevoelens)? Blijf je allemaal samen in dezelfde kamer of niet? Hoe en wanneer stopt de avond. Zijn de respectievelijke nieuwe koppels voorkeuren compatibel …

En toen liet de man de dag voordien weten dat het feestje niet kon doorgaan. Uitgesteld door omstandigheden. Teleurstelling alom.

Quasi tergelijkertijd kreeg (Mijn)-Woman vanuit haar “erotische” vriendenkring ook een opportuniteit. Nu deze man heeft ervaring, hoorde haar interesse en ze …. kreeg een uitnodiging op zijn eigen privé feestje met vier koppels. Zij kan zijn dame zijn op het feestje. En dat feestje gaat deze avond door…

Ik ben benieuwd hoe zij en ikzelf dat gaan beleven…

  • Het is de eerste keer dat (Mijn)-Woman er zonder mij op uit trekt. Ze heeft mij perspectief gegeven hoe je naar een degelijke erotische uitstap kan kijken. Ze heeft mij vertrouwen gegeven in onze band. Zal dat bevestigd worden in mijn emoties?
  • Hoe gaat zij zich voelen? Haar nieuwsgierigheid gaat zeker bevredigd worden maar gaat zij zich ook erotisch geprikkeld voelen?
  • Ik deel graag eerste ervaringen met haar.  Ik denk dat ervaringen delen de essentie is van samen iets opbouwen. Ben dan ook curieus hoe dat zich naar de toekomst gaat vertalen. De spanning tussen nieuwsgierigheid, delen en persoonlijke vrijheid en ontplooing.
  • Ten slotte is er ook het feit dat ik er zelf graag had bij geweest. Maar dat lukte niet in de opzet van de koppels die de man had bedacht.

Ik hoop dat het allezins voor haar de leuke ervaring wordt dat ze op hoopt. Dat haar nieuwsgierigheid wordt ingelost. Ik post dit ook opzettelijk na haar vertrek zodat ze niet wordt beïnvloed. Benieuwd naar jullie ervaringen? Is het een verrijking? Tips? Andere combinaties? Uitnodigingen hihi. Ik hoor jullie!

So-What I’m a man!

Xxx from A-Man So What

Aftersex gedachten & complimenten …

Je hebt het zeker al voor gehad: Je beleeft een heel intense vrijpartij. Uitgeput maar intens vervult laat je je vallen op het bed. Je partner ligt naast je, even uitgeteld als jezelf. Beiden kijken naar het plafond – voor de rokers onder ons het moment voor het meest intense sigaretje die je hebben kan, niet? – en je geniet. Herkenbaar?

Overlaatst had ik zo’n moment. En ik kwam er net dat iets vroeger uit dan (Mijn)-Woman. Ten minste, dat dacht ik. Met een halve rol draaide ik mij toen naar haar en hopend op een compliment vroeg ik haar: “waar denk je nu op dit moment aan?”. Een halve rol van haar later kijkt ze mij recht in de ogen en zegt me

Zij: “Wil je dat echt weten?”

Hij: “Ja!”

Zij: “Dat ik die afspraak nog steeds niet gemaakt heb om mijn winterbanden te laten steken op de auto”

Hihi, die had ik niet zien aankomen. Tja, één les zou kunnen zijn dat je niet te nieuwsgierig mag zijn. Maar geef toe, soms als je echt relax bent, komen de losse eindjes boven drijven, net als bij haar. Kan je haar moeilijk kwalijk nemen. Ik had er tenslotte om gevraagd!

Maar het zette mij aan het denken hoe je een ander echt kan vatten op een moment.

Hoeveel mensen denken te weten wat in je hoofd speelt op een moment in een gesprek. Maar ook omgekeerd dat je er zelf zeker van bent dat je bent begrepen. Dat je punt duidelijk is voor je gesprekspartner.

Maar … ik kom meer en meer tot de conclusie dat je je punt wel duidelijk kan communiceren maar dat de conclusies die je gesprekspartner maakt niet noodzakelijk dezelfde zijn. Gelijke informatie en een gedeeld akkoord over een situatie/informatie en elkaar toch niet begrijpen. Ik zit dus met de these dat alles neerkomt op de waardes en achtergrond die je deelt. En hoe meer die gedeeld zijn, hoe meer kans je maakt dezelfde conclusies te trekken.

Dus, desondanks dat winterbanden in mijn bed worden gestoken, ben ik ervan overtuigd dat (Mijn)-Woman haar waardes en de mijne dicht genoeg bij elkaar liggen (denk bvb aan het open minded swingen yeah !!) om elkaar op momenten toch te vatten. Dat ikzelf Trump nooit zal vatten en dat het allemaal heel menselijk is en tergelijkertijd de oorzaak van zoveel miserie.

En toen zei ze tegen mij tijdens een grappig woordenspel: “Jij doet mij terug mij voelen”. Ik vatte haar …

So-What I’m a man!

Xxx from A-Man So What

 

Verkeerd begonnen met seks …

’t Is al een tijdje sinds ik hier nog iets heb neergepend. ’t Is niet dat het tussen (Mijn)-Woman en ik “uit” is. Ik ben ook niet omver gereden door één of andere lijnbus of 30-ton vrachtwagen. Neen, ik heb eigenlijk gewoon weinig onzekerheden over het swingen, (mijn)-woman en seks. Dus misschien ben ik verkeerd begonnen met mijn seksblog. Zij had mij ervoor gewaarschuwd wanneer ze mijn blog vond. Een blog en je onderwerp, dat moet je blijven aanzetten tot reflectie en delen. Dus bij deze liefste lezertjes, ik ga mijn blogje wat verder opentrekken dan alleen maar de seks kant van mijn swingend leven. Ik hoop dat het jullie blijft boeien maar uiteindelijk doe ik het voor mezelf. Het is zo’n interessante manier om over zaken door te denken en het duidelijk te krijgen.

Vandaag, desondanks dat ik nog wel wat verhalen te vertellen heb over Eyes Wide Shut parties & scheidingen/verdriet/ontrouw tussen Swingers, wil ik het hebben over Liefde MET hoofdletter L. Het wordt natuurlijk ingegeven, hoe kan het ook anders, door (Mijn)-Woman.

Vóór haar had ik al relaties. Eentje zelfs méér dan 20 jaar. Een relatie dat gekendmerkt werd door zekerheid. Elkaar door en door kennen. Een schema van dingen doen en laten waarvan niet werd afgeweken. Een ganse periode en voor vele vrienden waren de dame in kwestie en ik zogezegd het “ideale” koppel. Stabiliteit totdat het mijn oren uitkwam. Totdat ik niet meer kon leven in het Vlaamse Katholieke Ideaal. Vastgeroest in compromissen waar er maar water bij de wijn werd gedaan totdat er nog slechts water overbleef.

 

Met (Mijn)-Woman is het anders. Subtiel anders maar mogelijks denk ik de sleutel tot een relatie op een heel ander niveau. En hier ben ik heel benieuwd naar jullie insteek!!! Natuurlijk heb ik met (Mijn)-Woman zaken die we samen leuk vinden en stabiliteit. Dat moet je ook hebben. Wat ik nu heel fijn vind, tegenover vroegere relaties, is dat ze mij ook dingen gunt die haar niet aanspreken. Een night on the town met de boys. Tja, in het swingen, gaan vrijen met een andere vrouw of één of ander fantasme/fantasie gaan beleven. Dat op zich is al top.

Maar waar ik denk dat er iets uitzonderlijks in onze band schuilt is dat naast de geborgenheid, het ondersteunen en de fysieke aantrekkingskracht – kortom de romantische invulling – er ook een functionele/intellectuele invulling zit. Zij daagt mij uit. Een beetje als deze blog. We hebben soms andere meningen en zeker andere zienswijzes over zaken. De hare zijn vaak heel doordacht en ze is er niet gemakkelijk vanaf te brengen. Ze zaait bij mij soms onrust. Onzekerheid. Ik zit er namelijk ook vaak middenin als het onderwerp bijvoorbeeld “relaties” is. Maar ik begin in te zien dat het ook als een verrijking kan beschouwd worden. Het maakt mij een completer persoon. Doet mij meer nadenken. Het maakt mij beter.

Maar nadenken & uitdagen over dingen heeft ook nadelen. Er blijft onzekerheid hangen over het feit of ik dat altijd ga interessant vinden of is die vervloekte brave huisvrouw mentaliteit niet meer voor mij? Blijft ideëengoed altijd even fris en kom je niet uiteindelijk tot een soort van status quo – lees stabiliteit? Ik heb allezins zin om het met (Mijn)-Woman verder te blijven ontdekken …

So-What I’m a man!

Xxx from A-Man So What

 

 

De “instant” maatschappij

A-Man heeft het vandaag wat.moeilijker. Ik zweef tussen teleurstelling en verslaving denk ik. Klinkt erg, voelt erg maar is vanop afstand minder dramatisch dan je zou denken. Ik heb het over communicatie verslaving. Lees mail, Whatsup, Skype en al die sociale platformen die je vandaag om de oren slaan.

(Mijn)-Woman en ik zijn door omstandigheden nogal vaak gescheiden. Je zou denken ja dan bel je, mail je, chat je. Maar ik vind mijn draai niet in het communicatie gebeuren met haar.  (Mijn)-Woman, besef ik,  is heel sterk in compartimentamiseren. Eén deel is volop bezig liefdesverdriet aan het verwerken. Eén deel is bezig met online flirten, menselijke psychologie begrijpen en online advertenties aan het uitpluizen voor het plezier. Een hobbie denk ik om alles licht en luchtig te maken voor haarzelf. Niet teveel vragen te stellen en genieten van het goddelijke lichaam dat ze heeft (hoho, hier krijg ik commenaar op van haar). En een derde  en laatste deel heeft een band met mij. Een band waar we elkaar zien, steunen, lief hebben en er samen op uittrekken om (erotische) avonturen te beleven.

Maar  ik heb het soms moeilijk met de beleving van die compartimenten. Elk onderdeel heeft zijn eigen communicatie manier merk ik. Ik heb het geluk dat ik haar “live” kan beleven. Het liefdesverdriet stuk is dan weer een aanklacht aan de ex om het verdriet en bedrog dat hij aan haar en anderen aandeed. Geschreven in een scherpe maar stijlvolle pen. Het flirten is speels, frequent, licht …

Maar ik, ik snak naar haar. Misschien ben ik teveel product van onze “instant” maatschappij. Ga ik uit van “always connected”. Maar ik kijk uit naar onze interactie, zelfs digitaal.  Naar de fijne pen. Haar woord en gedachte. Maar ik denk dat ik verdrink in de kakofonie: mailtjes met voorstellen in de liefste bewoordingen. Kleine dingen op whatsapp waar ik belang aan hecht. Ik kijk daarnaar uit.  Een kleine bevestiging.  Een glimlach. Een digitale zoen. 

Het politiek correct antwoord zou zijn; verslaving aan onze “always on” mentaliteit is verkeerd. Maar deze romanticus hoopt, zelfs als het een slecht geschreven vluggertje is van antwootd, altijd op dat stukje band die komt bovendrijven boven de kakofonie van anderen. Ben zelfs teleurgesteld in mezelf om het hier te schrijven. Haar het te vragen. ’t Zou zo makkelijk zijn mijn gedrag aan te passen maar mijn hartje vind het zo fijn haar te lezen. Dus  ga ik voor “instant hapiness” tot de volgende live? Of eerder verwachtingen verlagen en weten dat ze er wel is? Detox met andere woorden. Of verwacht ik teveel van mensen? Misschien moet ik leren blij te zijn met wat ik heb ipv de lat zo hoog te leggen (maar voel de lat niet hoog liggen). Tijd zal het uitwijzen. Maar ’t is eruit! En als ik het antwoord vindt laat ik het hier achter, tenzij jullie ze al hebben natuurlijk!

I’m a man so what!

Xxx A-Man so What